Zanim upieczesz całe ciasto, pierwsza sztuka powie ci wszystko
본문
Typowe błędy to wietrzenie tylko przez kilka minut, pranie w zimnej wodzie „na wszelki wypadek" oraz wieszanie materiałów blisko kuchenki. Zapach wraca też, gdy tkanina nie wyschła do końca — wilgoć reaktywuje cząsteczki tłuszczu. Jeśli po praniu zapach nadal jest wyczuwalny, powtórz pranie z dodatkiem octu (około pół szklanki na pełny wsad), a nie z większą ilością detergentu. Przeładowanie pralki i zbyt krótki program to najczęstsze przyczyny, dlaczego zapach zostaje mimo pozornego prania.
Oponki z twarogu wychodzą raz puszyste, raz zbite, bo ciasto jest wrażliwe na proporcje i sposób łączenia składników. Najczęstsza przyczyna gumowatej struktury to zbyt dużo mąki i zbyt długie wyrabianie. Twaróg zawiera wodę, a mąka wchłania ją w trakcie mieszania. Im dłużej mieszasz, tym więcej mąki trzeba dosypać, a im więcej mąki, tym ciasto twardsze. Zacznij od przepisu, w którym na pół kilograma twarogu przypada nie więcej niż 200 g mąki pszennej i jedno jajko. Jeśli masa jest lepka, schłodź ją w lodówce przez 30 minut, zamiast od razu podsypywać mąką. Zimne ciasto mniej się klei i łatwiej się wałkuje.
Po upieczeniu nie wyjmuj ciasta od razu z formy. Zostaw je na dziesięć minut, żeby nadzienie przestało wrzeć i zgęstniało. Zbyt wczesne wyjęcie kończy się tym, że wypływa ono na deskę razem z sokiem. Jeśli po ostygnięciu zauważysz, że marmolada zrobiła się szklista i twarda, następnym razem dodaj do niej łyżkę wody i krótko podgrzej przed nałożeniem. Nadzienie ma być wilgotne, ale nie płynne — to jedyny warunek, który naprawdę decyduje o udanym cieście.
Jest jeszcze jedna rzecz, o której często się zapomina. Cukier puder z dodatkiem skrobi zachowuje się inaczej niż czysty cukier zmielony w domu. Domowy puder bez skrobi zniknie jeszcze szybciej, bo nie ma w nim niczego, co wiąże wilgoć. Jeśli więc zależy ci na efekcie utrzymującym się dłużej niż godzinę, wybieraj puder ze skrobią i traktuj posypanie jako ostatni akcent, a nie etap przygotowań. Wtedy na wypieku zostanie to, co powinno — biała warstwa, a nie wilgotna plama.
Uważaj na temperaturę pieczenia. Zbyt wysoka sprawia, że woda z nadzienia gwałtownie się gotuje i rozsadza ciasto od środka. Piecz w dolnej części piekarnika, w temperaturze niższej o około dwadzieścia stopni niż dla ciasta bez nadzienia, i dłużej. Jeśli wierzch się rumieni zbyt szybko, przykryj go luźno arkuszem papieru. Nie otwieraj piekarnika przez pierwsze piętnaście minut, bo zimne powietrze osłabia strukturę ciasta i sprzyja wypływaniu nadzienia.
Tłuszcz ma temperaturę około 170–180 stopni Celsjusza. Za niska powoduje, że ciasto nasiąka olejem i staje się ciężkie. Za wysoka sprawia, że skórka przypala się, zanim środek się zetnie. Wrzucaj po kilka oponek, tak aby swobodnie pływały. Smaż po około minucie z każdej strony, aż się zarumienią. Po wyjęciu kładź je na papierowy ręcznik, ale nie przykrywaj ich ściereczką — para wodna z powrotem wnika w ciasto i psuje strukturę.
Marmolada, konfitura i powidła zachowują się w piekarniku inaczej, niż podpowiada intuicja. Wszystkie są słodkie i gęste, ale różni je zawartość pektyn, cukru i wody. Marmolada zwykle ma najwięcej pektyn i najmniej kawałków owoców, konfitura to owoce w gęstym syropie, a powidła powstają przez długie wysmażanie miąższu, często bez dodatku cukru. Te różnice decydują o tym, czy nadzienie zostanie w cieście, czy wypłynie i przypali się na blasze.
Najczęstszy błąd to dodawanie mąki „na oko" podczas wałkowania. Każda dodatkowa łyżka mąki zmienia proporcje. Zamiast podsypywać blat, rozwałkuj ciasto między dwoma arkuszami papieru do pieczenia. Drugi błąd to używanie twarogu mielonego z wiaderka, który jest zwykle rzadszy niż twaróg w kostce. Jeśli go używasz, odciśnij go na sicie przez pół godziny. Trzeci błąd to smażenie na małej ilości tłuszczu — oponki powinny w nim pływać, nie leżeć na dnie.
Kluczowy moment: jak łączyć twaróg z mąką Twaróg musi być dobrze odciśnięty. Jeśli kupujesz twaróg w kostce, rozgnieć go widelcem i odstaw na sicie na 20 minut. Nadmiar serwatki to wróg puszystości — podczas smażenia zamienia się w parę, która rozsadza ciasto od środka i powoduje, że oponki opadają po wyjęciu z tłuszczu. Jajko dodawaj tylko jedno. Drugie jajko sprawia, że ciasto staje się zbyt mokre i trzeba je ratować mąką, co kończy się gumowatą konsystencją. Cukier dodaj łyżkę, nie więcej, bo jego nadmiar powoduje zbyt szybkie rumienienie skórki, podczas gdy środek pozostaje surowy. Proszek do pieczenia w ilości pół łyżeczki pomaga, Wiki.tryzna.De ale nie zastąpi właściwych proporcji.
Wyrabiaj ciasto krótko — tylko do momentu, gdy składniki się połączą. Jeśli będziesz zagniatać je przez kilka minut, gluten zacznie pracować i oponki wyjdą twarde jak obwarzanek. Ciasto powinno być miękkie, lekko lepkie, ale dające się rozwałkować. Wałkuj na grubość około 8–10 mm. Zbyt cienko rozwałkowane oponki szybko wysychają i robią się twarde. Zbyt grube pozostają surowe w środku i po ostygnięciu zbijają się w gumę.
If you have any issues with regards to exactly where and how to use więcej na stronie, you can make contact with us at the web site.
- 이전글여름철 남성 활력 저하, 파워약국이 알려주는 관리법 26.09.14
- 다음글시알리스 제품 사진만으로 정품을 판단하면 안 되는 이유, 복용 전 꼭 확인할 내용 26.09.14

